Studnia
Nie ma tego złego
co by na milczenie nie wyszło
nie ma tego dobrego
co by nie umilkło
nie ma tego szczęścia
co by nie zapłakało
i cierpienia tekiego
co by nie utulało
i jest nad studnią mowy
prawda rozkołysana
śmiertelna jak wesele
a wesoła jak rana
źródło: Listy z krainy snów (wiersze.co)
9.09.2026