***

z rzadka przychodzi do mnie skazana na śmierć Czeczenka,

siada z brzegu stołu i długo rozmawiamy o dzieciach

bo o czym jeszcze mogą rozmawiać kobiety

z takimi rozjaśnionymi twarzami

– mój wczoraj po raz pierwszy zapytał o śmierć – mówię jej –

i plącząc się, próbowałam wyjaśnić mu, czemu

– mój mnie zrozumie bez żadnych wyjaśnień – mówi ona –

wiesz, one teraz tak szybko dorastają

do pierwszego strzału…

– jak do pierwszej komunii – myślę sobie,

ale to już z naszej – softwersji – wieczności

tak często staramy się wychować naszych synów na pogodnych,

że ostatecznie umierają z powodu utraty godności

– à la guerre comme à la guerre –

mówi ona z doświadczenia swojej filologii francuskiej

i historii Czeczenii

i nie mam jak zaprzeczyć jej z doświadczenia swojego ukraińskiego,

przeciążonego niedorzecznymi przyrostkami zdrabniającymi

i ogólnymi znakami miękkimi

tak solidnie uczymy naszych synów politycznej poprawności,

że ostatecznie umierają z powodu nijakości

– świat nie pozostawia nam żadnego innego wyjścia –

mówi ona na pożegnanie

i ja poprawiam jej włosy, które wysunęły się

przepiękne czarne włosy

pod mocnymi wojskowymi butami –

przegrana rola matki

w kasowym rosyjskim musicalu

tłum. Aneta Kamińska z antologii „Portret kobiecy w odwróconej perspektywie. 12 poetek z Czech, Słowenii i Ukrainy”, Fa-art (w zapowiedzi wydawniczej Wakat).

źródło: Wakat

9.09.2026

@halyna-kruk

***

komentarze