Wiersz skończony
To automat, więc wrzucić monetę i ponownie
nie kończyć, a wyciągać – jak portfel – wiersze
autotematyczne. Nauczono mnie pisać
teraz mam sklepy z uzależnieniami na własność.
Tylko nie ćwiczę ręki – gitara ciągle w lombardzie,
a pióro oddałem koledze na urodziny.
Teraz już nic tylko wrzucić monetę, ponieważ
poezja się droży. Teraz trzeba zacząć wychodzić
automatycznie przez okno pod powierzchnię formy.
Słyszę monety w kieszeniach i autotematyzm
automatycznie obliczony
na trzy strofy
i puentę.
źródło: Wakat
9.09.2026