Strefa ruchu
Potrzeba cierpliwości, żeby się nie pozabijać przy pierwszej lepszej
okazji. Stąd wspólne wycieczki i osobne przeprowadzki, utarty rytm.
Cokolwiek się powie, będzie zapamiętane. Cokolwiek się powie, trzeba
pamiętać o osobistych powodach, złudzeniach i skrajnym wyczerpaniu.
Z mojego punktu widzenia rozpościera się zakłopotanie. Ponieważ jest już
późno, najwyraźniej chcesz usłyszeć dalszy ciąg i dopowiedzieć własny.
Skoro nie zaprzeczasz, zażegnaliśmy niebezpieczeństwo. Zrobiłam się taka
nerwowa, nocami strychy, nocami wystawiam twarz do świateł.
Niewiele pamiętam z rekolekcji, z okresu dojrzewania, więcej z przewlekłych
chorób, chyba przez ironię. Teraz ty coś opowiedz, wstaw jakieś ważne zdjęcie.
Dziwne, cały ten pośpiech, cienie między ścianami burzą schemat, odciskają
ślady. Uspokój się, powtarzaj: nie ma takiego końca, którego nie przeżyjemy.
źródło: Wakat
9.09.2026