***
Pożegnaj się z ojczyzną.
Dopal ostatniego z czterdziestu
dozwolonych przez cudze prawodawstwo papierosów,
wyrzuć na śmietnik zmiętą paczkę,
odprowadź wzrokiem w ostatnią podróż
cyrylicę na opakowaniu,
przekonującą cię, że palenie niby to zabija.
Wiedzieliby, co naprawdę zabija.
Pożegnaj się z ojczyzną.
Nawet z rodakami, którzy zazwyczaj grają
role drugiego planu –
sprzedawców w sklepach,
przygotowawczyń kebabu
czy pokojówek w trzygwiazdkowych hotelach,
i których ty momentalnie podsumowujesz
po akcencie –
nawet z nimi rozmawiaj w obcym języku,
pozwalając im rozpoznać w tobie swojego
i nie odkrywać kart.
Pożegnaj się z ojczyzną.
Dzwoń do rodziców raz na tydzień,
pod koniec roboczego dnia,
zapominając o różnicy stref czasowych
i za każdym razem dziwiąc się ich
zaspanym głosom.
Pożegnaj się z ojczyzną.
Stopniowo przestawaj interesować się wiadomościami,
dynamiką kursu dolara
i pogodą w rodzinnym mieście.
Pożegnaj się z ojczyzną.
Pozwól zdarzyć się sytuacji,
kiedy ty i twoje dzieci
macie różne języki ojczyste.
Pożegnaj się z ojczyzną,
z taką ojczyzną dziwne jest nie pożegnać się.
Tylko nikomu nie opowiadaj,
z jakim wysiłkiem
wreszcie ci się to udało.
źródło: Wakat
9.09.2026