Na tropikach dobrobytu
Ubiega nas wszystko, co mogliśmy
sobie wyobrazić w domyślnym
ustawieniu, chociaż bardziej w trakcie.
Chcieliśmy być szybsi, dlatego
nie mogliśmy stać się wolni.
Urlop ci dobiega końca jak każde
przymusowe lub zapisane w umowie
zjawisko w pobliżu dusznej tapety
na ścianie z poprzedniego stulecia,
a może nawet życia. Jak każde życie,
które jest wynikiem rytuałów i umów
podtrzymujących je przy sobie.
Urlop ci dobiega końca jak mnie,
każdemu, nawet tym, którzy o nim
nie słyszeli. Jak życie, o którym
nie wiem czy słyszałeś, może
kiedyś? Może jeszcze kiedyś
o nim usłyszysz, gdy oprzesz się o ścianę,
nie wiedząc, że przykryłeś słońce,
które nigdy nie świeciło.
Albo że ten
ocean za twoimi plecami
traci głębię, której nigdy, ale to nigdy
w sobie nie zawarł.
źródło: Wakat
9.09.2026