dziwne wiersze
zaloguj się

Za tysiąc lat

Migot w dalekich przestrzeniach, błysk przypomnienia
dworku, który przeświecał poprzez wysokie drzewa.
Kim byłem? Jakie me imię? Czemu płakałem wtedy?
To wszystko już zapomniane. Wszystko ucicha w dali
jak huraganu śpiew wśród wirujących światów.
Tłum. Łukasz Winiarski

komentarze

jeszcze nie ma komentarzy