mijają wieki a one wciąż fruną i są dla nas stale te same zadzierając głowy niezmiennie mówimy na nie kawki, bociany, pszczoły nie próbując odróżnić kawkę od kawki bociana od bociana pszczołę od pszczoły…
4 tygodnie temu
jak tu się nie uśmiechać dziś do Pana Boga gdy wyświęca się wkoło rajska pogoda trzmiel wtula się w płatki zbierając mi metafory bez odurzony niebem pachnie jak szalony siwy koń z baśni pasie się na łące i w pręcikach dmuchawców roziskrzone słońce…
4 tygodnie temu
jeszcze raz człowiek który stracił punkt oparcia w człowieku jakimś nadludzkim wysiłkiem dźwignął sam siebie i niesie przez życie po szczeblach drabiny Jakubowej ku Gwiazdom coraz wyżej przez nim umykającym
4 tygodnie temu
można być w kropli wody światów odkrywcą można wędrując dookoła świata przeoczyć wszystko
4 tygodnie temu
więcej czułości dla listków struchlałych na zziębniętej tarninie dla chwili z psem z kwitnącym bzem dla wszelkiego przelotnego zdarzenia więcej uczucia dla kropli ciszy niech napełni się sobą pochłonie nachyl się nad jej źródełkiem zaczerpnij w dłonie…
4 tygodnie temu
wracaliśmy z pogrzebu przed nami jak okiem sięgnąć rozciągało się życie i rozkwitało w nim milion najpospolitszych pod słońcem możliwości które zgasły pod powiekami zmarłego odkrywane na nowo mieniły się teraz tęczowymi barwami
4 tygodnie temu