dziwne wiersze
zaloguj się

rzeczy od @stanislaw-srokowski

Pola róż

Gdzież te rozległe pola dzikich róż, strome przejścia oddechu, gdzie spalone wzgórza Kissawos, którego skały zanurzały się w płonącym błękicie chmur, a z rozprutych żył nieba wyciekała krew słońca; gdzież ta sygnaturka południa,…

4 tygodnie temu

@stanislaw-srokowski

Odchodzenie

Gdy szpital śpi, cisza tyka w ścianach, a po długich korytarzach kardiologii rozpina swoją sieć nicość. Powietrze unosi siną brew i marszczy się w kącikach warg umierającego starca. Żółta łza światła spływa w ciemność.…

4 tygodnie temu

@stanislaw-srokowski

Natchnienie

O smutne muzy, pieśniarki bogów, córy miłości Mnemosyny i Zeusa, siostry elegancji i wdzięku, nie śpiewacie już wesołych pieśni mieszkańcom Olimpu, zostałyście wygnane z gór Tracji i Beocji, z wyżyn Helikonu i szczytów Parnasu, nie spotykacie się na zboczach Pierri,…

4 tygodnie temu

@stanislaw-srokowski

Rachunek sumienia

Co dnia oczekuję na kroki pod drzwiami. Każdy ruch windy budzi moją czujność. A gdy zbliża się godzina milicyjna, przykładam twarz do szyby i wypatruję tych, którzy pełnią straże pod domem. W nocy nasłuchuję, jak oddycha cisza. Moi przyjaciele odeszli ze zwieszonymi głowami.…

4 tygodnie temu

@stanislaw-srokowski