wszystkie rzeczy

świat porósł miękkim włosem

Kubek

Z jednego kubka ty i ja Piliśmy onej chwili, Lecz że nam w wodę padła łza, Więc kubek my rozbili. I poszli w świat i poszli w dal, Osobną każde drogą, Ani nam szczątków onych żal, Co zrosnąć się nie mogą...…

Koniec

Co się spotkało a potem rozeszło co było razem by biec w różne strony szczęście co nagle rozdarło się w środku chociaż żegnając kocha się najdłużej bliscy co potem wydają się obcy i mówią sobie wszystko się skończyło Nie martw się o nic, bo szpak zamyślony…

Monolog na kwarantannie nr 1

nie chcę pisać o pandemii jak alkoholik nie chce gadać o piciu zatrzaskuje się skorupa boję się wyjść nawet na home office ludzie z którymi nie rozmawiam i tak już robią za dużo hałasu

When I Kneel, I Don’t Think of a God

I think of you, and you, and also you, so long gone, now, I’m not telling your stories, I don’t invoke you to explain laughter. I have other beloveds nearby I watch to learn how to live, close to the tip of my tongue, like you were. You do not linger out loud.…

Żywe srebro

(W pamiętniku Marysi Janeckiej) Na tej białej karteczce Srebrny kwili strumyczek, Niby sen w kolebeczce - Niby w wodzie kamyczek. Kropelkami literek Biała białość szeleści - Płynie strumyk-papierek, Ledwie w sobie się mieści.…

The Professor Asks Me to Write a Joyful Poem

One without drugs or sadness or mention of your death. One in which you don’t beat your fists bloody against a palm. I am disobedient as is joy as is you, as is the better version of the truth that lives inside the defense. Is it more profound to say walking towards…

My Heart

That Mississippi chicken shack. That initial-scarred tabletop, that tiny little dance floor to the left of the band. That kiosk at the mall selling caramels and kitsch. That tollbooth with its white-plastic-gloved worker handing you your change.…

w szafce mieszkają dziwne rzeczy

Czymże jest młodość bez miłości?

Czymże jest młodość bez miłości? Jest jako gwiazda bez promieni, jako oaza bez strumieni, jest jako róży kwiat bez woni, jak bezowocny kwiat jabłoni, jest jako pszczelny ul bez miodu, jak pyszny pałac bez ogrodu.…

utkane miejsce pomiędzy tożsamościami

The Flower

I think I grow tensions like flowers in a wood where nobody goes. Each wound is perfect, encloses itself in a tiny imperceptible blossom, making pain. Pain is a flower like that one, like this one, like that one, like this one.

nie do końca wiadomo, na co patrzymy

Letter From a Reader

Too much about death, too many shadows. Write about an average day, the yearning for order. Take the school bell as your model of moderation, even scholarship. Too much death, too much dark radiance. Take a look, crowds packed in cramped stadiums sing songs of hatred.…

Po wakacjach

Tak, jak wiele spraw na świecie, Lato jest... i już po lecie. Myślę więc, że będzie miło Opowiedzieć, jak to było. Na wakacjach różnie bywa, Ktoś po morzu sobie pływa, A kto kiedyś był nad morzem, Teraz kąpie się w jeziorze.…

Kocham w Tobie to zmierzchowe...

Kocham w Tobie to zmierzchowe zadumanie, zamyślenie Kiedy smętnie schylasz głowę w wieczorowe patrząc cienie... Kocham myśli Twe tajone i tęsknotę co ulata, w nieznajomą jakąś stronę kiedyś w dal - na krańce świata...…

Starlight, 1962

Suppose the stars are just our grief reflected back to us, proof that grief sometimes forgets its source, that it can find dead things no matter how distant. Everyone arrives one day and asks, is this it? And the stars answer back with more stars. I wonder if Agnes started at…

jesteśmy artyści

jesteśmy artyści z bluzgów wyrośli i kutasów rysowanych na tablicy szyb wybitych piłką do nogi i momentów gdy byliśmy ostatni wybierani do drużyny jesteśmy artyści wyrośli ze śmiechów do bólu brzucha i z godzin do późnej nocy spędzonych na podwórku jesteśmy artyści…

A Love Song

What have I to say to you When we shall meet? Yet— I lie here thinking of you. The stain of love Is upon the world. Yellow, yellow, yellow, It eats into the leaves, Smears with saffron The horned branches that lean Heavily Against a smooth purple sky.…

Prayer Bones

And the nights were long, weren’t they? Cavernous Things, they drew you to them, outward and away— To the hungering fields wracked with winter. The nights were fathomless; the wind, the low hills Dwindling. The unforgiving light was your own.…