dziwne wiersze
zaloguj się

rzeczy od @rainer-maria-rilke

Do snu

Chciałbym tak kogoś utulić i przy kimś siedzieć, gdzieś, hen... Chciałbym cię pieścić i lulić, z tobą iść ze snu w sen. Chciałbym jedynym być w tym domu, wiedzącym: mroźny był czas. I podsłuchiwać chciałbym po kryjomu i ciebie i świat i las.…

4 tygodnie temu

@rainer-maria-rilke

Autumn Day

Lord, it is time. The summer was too long. Lay your shadow on the sundials now, and through the meadow let the winds throng. Ask the last fruits to ripen on the vine; give them further two more summer days to bring about perfection and to raise…

4 tygodnie temu

@rainer-maria-rilke

Śmierć ukochanej

O śmierci wiedział, co wszystkim wiadomo: że nas zabiera i wtrąca w milczenie, lecz kiedy ona, nie wydarta z domu, nie, z jego oczu zdjęta cichym cieniem,…

4 tygodnie temu

@rainer-maria-rilke

Wprowadzenie

Ktokolwiek jesteś, z domu o wieczorze, ze znanych kątów wyjdź i stań na dworze; dom twój przed sobą ma tylko przestworze: ktokolwiek jesteś.…

4 tygodnie temu

@rainer-maria-rilke

Pieśń miłosna

Jak przed zetknięciem się z twoją duszą mogę zachować własną duszę? Ponad tobą ku innym rzeczom jakże ją przeniosę? Ach, obcą raczej wybierając drogę w ciche ją miejsce zaniósłbym po ciemku, gdzie już jej nie udzieli się jak wcześniej drżenie twojego wewnętrznego lęku.…

4 tygodnie temu

@rainer-maria-rilke

Ofiara

O, jak każdym tętnem kwitnę cały, odkąd znam cię, wonniej i żarliwiej; spójrz, jak kroki moje wysmuklały, a ty czekasz: - kto jesteś właściwie?…

4 tygodnie temu

@rainer-maria-rilke

Cisza

Słyszysz, kochana, oto wznoszę dłonie - słyszysz: ten ruch... Wokół samotnych w każdej świata stronie rzeczy zamieniają się w słuch. Oto, kochana, przymykam powieki, słyszysz ich szelest - ku tobie znak, słyszysz, podnosząc je ruchem tak lekkim... Ale czemu ciebie tu brak.…

4 tygodnie temu

@rainer-maria-rilke

Mówić przy zasypianiu

Chciałbym nad kimś - luli - luli - się pochylić i być tu, chciałbym na noc cię otulić, do snu wodzić i ze snu. Jednym w domu być, co wie: idzie noc, wieje wiatr. I bez końca wsłuchać się w ciebie, i w świat, i w sad.…

4 tygodnie temu

@rainer-maria-rilke

Autumn Day

Lord: it is time. The summer was immense. Lay your shadow on the sundials and let loose the wind in the fields. Bid the last fruits to be full; give them another two more southerly days, press them to ripeness, and chase the last sweetness into the heavy wine.…

4 tygodnie temu

@rainer-maria-rilke

Zagaś mi oczy...

Zagaś mi oczy, Twój obraz nie zgaśnie, Uszy mi zasłoń, usłyszę Cię zawsze, Bez nóg za Tobą pójdę nad przepaście, Bez ust zaklinać będę imię najłaskawsze.…

4 tygodnie temu

@rainer-maria-rilke

Dzień jesienny

Panie: już czas. Tak długo lato trwało. Rzuć na zegary słoneczne twój cień i rozpuść wiatry na niwę dojrzałą. Każ się napełnić ostatnim owocom; niech je dwa jeszcze ciepłe dni opłyną, znaglij je do spełnienia i wpędź z mocą ostatnią słodycz w ciężkie wino.…

4 tygodnie temu

@rainer-maria-rilke

Poeta

Umykasz godzino, zanim cię złowię. Rani skrzydeł ulotny cień. Samotnemu: cóż mi po słowie? Na cóż mi noc? Na cóż mi dzień? Miłej, ani domu, o którym śnię, niczego w życiu nie posiadam. Wszystko, do czego się przykładam, bogaci się na mnie i trwoni mnie.

4 tygodnie temu

@rainer-maria-rilke

Do Anioła

Silny, cichy, na krawędzi postawiony, ty, świeczniku: noc w górnej połowie. Roztrwaniamy się w niewyjaśnionej niepewności na twej podbudowie.…

4 tygodnie temu

@rainer-maria-rilke

For Hans Carossa

Losing too is still ours; and even forgetting still has a shape in the kingdom of transformation. When something’s let go of, it circles; and though we are rarely the center of the circle, it draws around us its unbroken, marvelous curve.

4 tygodnie temu

@rainer-maria-rilke

Samotność

Samotność jest jak deszcz. Z morza powstaje, aby spotkać zmierzch; z równin niezmiernie szerokich, dalekich, w rozległe niebo nieustannie wrasta. Dopiero z nieba opada na miasta.…

4 tygodnie temu

@rainer-maria-rilke

Świat był w twarzy ukochanej

Świat był w twarzy ukochanej - ale nagle wylał się, wypłynął: świat jest z zewnątrz, świat nie do objęcia. Czemu nie piłem, gdym podniósł do ust, czemu nie piłem z pełnej lubej twarzy świata, co bliski był, pachnący moim ustom?…

4 tygodnie temu

@rainer-maria-rilke

Baudelaire

Tylko poeta w sobie w całość zdźwięczył świat, co się w nas rozpada bez wytchnienia. Na piękno rzucił blask nieznanej tęczy, lecz, że sam jeszcze sławi co go dręczy, gruzy oczyścił, ruinę uwieńczył: I nawet moc niszcząca w świat się zmienia.

4 tygodnie temu

@rainer-maria-rilke

Herbsttag

Herr: es ist Zeit. Der Sommer war sehr gross. Leg deinen Schatten auf die Sonnenuhren, und auf den Fluren lass die Winde los. Befiehl den letzten Fruchten voll zu sein; gieb innen noch zwei sudlichere Tage, drange sie zur Vollendung hin und jage…

4 tygodnie temu

@rainer-maria-rilke