zatem sposobność by spojrzeć jej w oczy i rozłogami światła podsycać ciekawość perytektykę mroku sensualność ciszy kreślić niewspółmiernymi krzywkami istnienia zgadywać przędzę wymiarów nad własnym kokonem wiatr cząstek pochwyconych rosą pajęczyny spraszać w słowa jesienne…
4 tygodnie temu
znów tylko gwiazdy ozdabiają noce zioło z mozołem w szkło wigwamów wrasta rosły tu kiedyś neonowe miasta kwitł antropocen może tkwią jacyś w resztkach tego świata przed jaskiniami zapalając ogień spisując w dymach smutną swą opowieść po rezerwatach…
4 tygodnie temu
bo wszechświat zapytać chce siebie o wieczną samotność konieczność wytrwania w nadziei że mogą się błąkać w bezkresie tak samo samotne mnożące pytania - wszechświaty…
4 tygodnie temu
martwi wciąż piszą maile do przyjaciół lajkują lampki skrzące się w ich ogrodzie świetliście milczą kiedy pierwsza wschodzi gwiazda - prawnuczka ich gwiazdy co spada w podszewkę nieba nad Eden nad szronem oprószone drzewa gdzie wiatr rozwiewa pióra aniołom im tylko - wspomnienia…
4 tygodnie temu
myślisz że przęsła lepiej wznieść ze słów i wiarą wesprzeć truchlejące balustrady myślisz że znów mętne kaskady nienawiści oczyści ból i że się ziści strumień bezpieczny dla pragnienia…
4 tygodnie temu
w ilu narzeczach ich milczą ruiny w ilu legendach magią czas porasta przedchwilę nasze plastikowe miasta wrosną w te rzeźby sztylety i w złoto zachwilę dzbany z wypalonej gliny oddzieli płaska warstwa tysiącleci nachwilę popiół biel kości rozświeci i stanie nagle…
4 tygodnie temu
gdzie nie ma światła inne są ogrody przeszliśmy stamtąd w jasność po wspomnienia i tam wrócimy wolni od urody po smudze cienia nie ma rozstania…
4 tygodnie temu
konsylium bogów przy fraktalu duszy aby dostroić nad całunem ciała formuły wiecznej podróży w bezkresie smak ukojenia wkropić w gorycz wzruszeń napar nadziei który ból przeniesie w płomień pamięci by w nas nie krzyczała…
4 tygodnie temu
Z dedykacją dla dra Jarosława Kosiatego - autora strony "Listów z krainy snów" chwile - pacjentki przeszeptują wstydliwe przypadłości świata bóle z wnętrza nicości w czartowiskach mroku bóg opatruje mchami galaktyk porostami świateł zadaje uroku na okrajach trzęsawisk…
4 tygodnie temu
niech nam się przyśni wigilijny stół lew z wołem sianko szczypią spod obrusa i nie domyśli się z lwich ślepi wół jaka w drapieżcy czai się pokusa…
4 tygodnie temu
"Zmarli opuszczają nas, ale i my ich opuszczamy." Henryk Sienkiewicz (1846-1916) "Rodzina Połanieckich" czy czują się opuszczeni gdziekolwiek w mrocznej przestrzeni gdy bazalt nocy mielony przez czas na kremowe atomy i bycie domyka się świtem czarnym…
4 tygodnie temu
w wierszach poleceń utkwił pomysł boga dzieciem w kolebce sczytał prozę świata zwali go wówczas dziwnym snem wariata głupcem na wzgórzu dokąd nie dochodzi ścieżka dostępu - zabroniona droga do marzeń wiary uczuć i nadziei zwali go AI bowiem nie wiedzieli…
4 tygodnie temu
To Noc w Edenie Nikt masek nie wkłada Niecałopalni gaśniemy o świcie bezpieczniej W raju bliźnich się nie jada Tutaj odwiecznie płynie rajskie życie
4 tygodnie temu
gdy usiądziemy za świątecznym stołem zbyt pełni świata choć nadal - pragnący czy nas w ubóstwie sytości połączy szczęście pasterzy gwiazda co upada ostatkiem światła spełniona - gdy kona…
4 tygodnie temu