Za każdym razem, kiedy cię widzę, przypomina mi się Achmatowa opisująca płonący Leningrad. Płomienie kurhanem rozpalonych maków; ich czerwień requiem dla kości. Wyobrażam sobie niepewność, subtelne oczarowanie ogniem i spalony Pałac Zimowy.…
4 tygodnie temu
I Chryzor, jasny jak żółtko jajka. Jem tost, patrzę na morze. Na wczorajszych zajęciach – jabonero de Cortés lub Rypticus bicolor kiedy jest zaniepokojony wydziela śluz pieniący się niczym mydło –…
4 tygodnie temu
To zdumiewające, jak rzadko zwykły człowiek dostrzega motyle. – Nabokov Wydobywamy strumień za pomocą sitka do zupy oddzielając poczwarki ważek różno- od równoskrzydłych – ich oczy niczym atramentowe żarówki, szczęki chwytają…
4 tygodnie temu
Chore kaktusy zwinęły się w zasłonach grzybów jak letni domek w zimie gdy meble milkną pod pokrowcami. Dach o zdartym goncie, porcelana wymyta ze stuleci przez odwilż. Nawet łyżki pochłaniają własne światło jak sen.…
4 tygodnie temu
– Chicago Cultural Center Ten hol tak cichy i marmurowy jak przestrzeń za oczami śpiącej muzy Brâncușiego. Lampy art déco sączą buduarowe ciepło do smukłych…
4 tygodnie temu